پارت صد و نود :

نگاه یخبندانش به صورت رنگ پریده آترا می‌رسد و قلبش سنگین‌تر از قبل می‌زند.
- مگه کسی که عاشقه…دردش رو شریک میشه؟ مگه کسی که…دم از عشق می‌زنه…زخم می‌زنه؟
پوزخند تلخی می‌زند و باز سرش را سمت پنجره می‌چرخاند.
- آترا من نخواستم... .
میان حرفش می‌پرد و با حرص می‌گوید:
- چرا خواستی...خواستی منم مثل خودت درد بکشم! می‌دونم... می‌دونم بابام باعث شد از پونزده‌سالگیت زجر بکشی؛ ا

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ..م

    2

    چه غم انگیز،خوبه حداقل امیرحسین زندست،یه قتلم نیفتاده گردنش 😔🙏🏻

    ۳ هفته پیش
  • مهدیه سجده | نویسنده رمان

    💔💔💔 اره حداقل قاتل نشد

    ۳ هفته پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️